นิยายสั้น · เรื่องแต่ง
งูเขียวบนกิ่งมะขาม
ปราณีเป็นพนักงานห้องสมุดประจำอำเภอ อายุเลยสามสิบมาไม่นาน ใช้ชีวิตเงียบ ๆ กับแมวหนึ่งตัวและสวนหลังบ้านเล็ก ๆ คืนหนึ่งเธอฝันว่าเดินผ่านรั้วไม้เก่าของวัดริมคลอง แล้วเห็นงูเขียวตัวเรียวเลื้อยพักอยู่บนกิ่งมะขามต้นใหญ่ มันไม่ได้ทำท่าจะทำร้ายใคร เพียงนอนนิ่งมองลงมาอย่างสงบ
ปราณีตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกแปลก ๆ ไม่ใช่ความกลัว แต่เหมือนมีใครเรียกชื่อเธอเบา ๆ เธอนั่งคิดอยู่บนเตียงนานจนแมวร้องขออาหาร จึงต้องลุกขึ้นมาเตรียมตัวไปทำงานเหมือนทุกวัน
วันต่อมาที่ห้องสมุด มีชายหนุ่มชื่อธนพลมาขอยืมหนังสือเกี่ยวกับการอนุรักษ์ต้นไม้ เขาเล่าว่ามะขามต้นเก่าริมคลองกำลังจะถูกตัดเพื่อทำทางเดินใหม่ ปราณีรู้สึกเหมือนได้ยินเสียงในฝันอีกครั้ง และเธอก็ยิ้มโดยไม่รู้ตัว
ทั้งสองคุยกันเรื่องต้นไม้และชุมชนทุกเย็นวันศุกร์ ธนพลเป็นครูสอนศิลปะที่ชอบวาดภาพสัตว์และธรรมชาติ เขาบอกว่าเคยเห็นงูเขียวบนต้นมะขามที่วัดเช่นกัน และมันก็อยู่ของมันอย่างสงบ ไม่เคยทำให้ใครเดือดร้อน
พวกเขาช่วยกันรวบรวมรายชื่อชาวบ้าน แล้วนำหนังสือไปยื่นให้ผู้ใหญ่บ้านพิจารณา ระหว่างทางมีคนไม่เห็นด้วยและมีคำถามมากมาย แต่ทั้งสองไม่ท้อ เพราะรู้ว่าสิ่งที่ทำมาจากความตั้งใจที่อยากให้ต้นไม้ของชุมชนได้อยู่ต่อไป
วันที่ผู้ใหญ่บ้านรับปากจะปรับแบบทางให้หลบต้นมะขาม ปราณียืนมองกิ่งไม้ที่ยังเขียวชอุ่มอยู่ เธอนึกถึงงูเขียวในฝันที่นอนพักอย่างไม่รีบร้อน ความกลัวที่เคยมีในใจหายไปจนหมด เหลือไว้เพียงความอบอุ่นและกำลังใจ
ธนพลถามเธอว่าเคยฝันเห็นอะไรที่ทำให้กล้าขนาดนี้หรือเปล่า ปราณีหัวเราะเบา ๆ แล้วตอบว่าเธอแค่ได้เห็นภาพที่สงบ ก็ทำให้ใจอยากเข้าใกล้ผู้คนและสิ่งดี ๆ มากขึ้น ทั้งสองมองหน้ากันแล้วยิ้มให้กันโดยไม่ต้องพูดอะไรต่ออีก
ปลายเดือนนั้น ปราณีกับธนพลไปทำบุญที่วัดริมคลอง พระท่านให้พรว่าขอให้ทุกสิ่งที่เติบโตได้อยู่อย่างร่มเย็น ทั้งคู่ยืนมองต้นมะขามใต้แสงอ่อนของเย็นวันนั้น และรู้สึกว่าชีวิตกำลังเดินไปข้างหน้าอย่างนุ่มนวล พร้อมความหวังที่ค่อย ๆ งอกงามขึ้นทีละน้อย
เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งเพื่อความเพลิดเพลิน ตัวละครและเหตุการณ์ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลจริง