นิยายสั้น · เรื่องแต่ง
ฟันที่หลุดในฝัน
ณรงค์เป็นพนักงานบริษัทวัยสามสิบปลาย อาศัยอยู่ในเมืองกรุง ส่วนแม่อยู่ที่บ้านเก่าในต่างจังหวัด ทุกเย็นวันศุกร์เขาจะโทรไปคุยกับแม่เสมอ แต่ช่วงนี้งานรัดตัวจนลืมโทรไปหลายวัน คืนหนึ่งเขาฝันแปลกๆ ว่านั่งอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำบ้านเก่า แล้วฟันล่างซี่หน้าของตัวเองค่อยๆ หลุดออกมาวางอยู่ในฝ่ามือ ไม่มีเลือดสักหยด มีแต่ความรู้สึกเบาและเงียบ
ณรงค์สะดุ้งตื่นตอนเช้ามืด นั่งนิ่งอยู่บนเตียงนานกว่าที่คิด ฝันนั้นทำให้เขานึกถึงเรื่องที่แม่เคยเล่าให้ฟังตอนเป็นเด็ก ว่าคนโบราณมักบอกว่าฝันเรื่องฟันหลุดเป็นสัญญาณให้ดูแลสุขภาพของตัวเองและคนในบ้านให้มากขึ้น ไม่ใช่เรื่องที่ต้องตกใจจนเกินไป เขาหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง แต่ในใจกลับคิดถึงแม่ขึ้นมาทันที
เช้านั้นเขารีบโทรหาแม่ทั้งที่ยังไม่ถึงเวลานัดปกติ แม่รับสายด้วยเสียงสดใสเหมือนเดิม แต่พอถามถึงเรื่องการกินยาและการนอนหลับ แม่กลับเงียบไปนิดหนึ่งแล้วบอกว่าช่วงนี้ปวดเข่าและเหนื่อยง่ายกว่าก่อน แต่ไม่อยากให้ลูกเป็นห่วง ณรงค์ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกเหมือนมีอะไรมาเคาะหัวใจเบาๆ
เขาตัดสินใจลางานแล้วขับรถกลับบ้านเก่าทันที ระหว่างทางเขาคิดถึงทุกอย่างที่ผ่านมา ทั้งงานที่เร่งรีบ ความฝันที่ทำให้ใจหาย และคำพูดของแม่ที่เคยบอกว่าคนเราต้องรู้จักดูแลตัวเองก่อนจะไปดูแลคนอื่น เมื่อถึงบ้าน แม่ออกมารับหน้าประตูพร้อมรอยยิ้มเหมือนเคย ณรงค์กอดแม่แน่นกว่าทุกครั้งที่เคยทำมา
ทั้งสองไปพบคุณหมอที่สถานีอนามัยในตำบลด้วยกัน ผลตรวจออกมาว่าความดันของแม่สูงขึ้นเล็กน้อยและควรกินยาอย่างสม่ำเสมอ ไม่มีอะไรน่ากลัวมากนัก เพียงแต่ต้องมีคนคอยเตือนและพาไปตรวจเป็นประจำ ณรงค์จึงตกลงกับแม่ว่าจะโทรหาทุกเย็นและกลับบ้านบ่อยขึ้น คืนนั้นทั้งสองนั่งกินข้าวด้วยกันบนระเบียงท่ามกลางลมเย็นและเสียงจิ้งหรีด
ก่อนนอน ณรงค์นึกถึงฝันเมื่อคืนอีกครั้ง เขาไม่รู้สึกหวาดกลัวอีกแล้ว ฟันที่หลุดในฝันเหมือนเป็นเสียงกระซิบจากใจที่บอกให้เขาหันกลับมามองคนที่รักให้ชัดขึ้น ชีวิตยังมีงานให้ทำอีกมาก แต่ความห่วงใยในครอบครัวต่างหากคือสิ่งที่ควรรักษาไว้ก่อนสิ่งอื่นใด และเขาเชื่อว่าความอบอุ่นแบบนี้จะยังอยู่กับทั้งสองคนไปอีกนาน
เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งเพื่อความเพลิดเพลิน ตัวละครและเหตุการณ์ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลจริง
