นิยายสั้น · เรื่องแต่ง
เปลวเทียนในความฝัน
คืนหนึ่งในช่วงต้นฤดูฝน ธนพลนอนไม่หลับ เขาเพิ่งลาออกจากงานประจำที่ทำมาหลายปีและกำลังคิดว่าจะเริ่มต้นอะไรใหม่ดี ความเงียบในห้องเช่าเล็ก ๆ ทำให้ความกังวลดังขึ้นทุกที จนเขาหลับไปตอนดึกโดยไม่รู้ตัว
ในความฝัน เขาเดินเข้าไปในบ้านเก่าของยาย บ้านหลังนั้นมีกลิ่นไม้และกลิ่นธูปจาง ๆ บนโต๊ะไม้ตัวเดิมมีเทียนเล่มหนึ่งวางอยู่ ยายที่จากไปนานแล้วนั่งอยู่ตรงมุมห้องพร้อมรอยยิ้ม เขาเห็นเทียนค่อย ๆ จุดขึ้นเองโดยไม่มีใครแตะต้อง เปลวไฟสีส้มนวลสว่างไปทั่วห้องแต่ไม่แผดร้อนเลย
ยายไม่พูดอะไรมาก เพียงยกมือชี้ไปที่เปลวไฟแล้วหัวเราะเบา ๆ เหมือนที่เคยหัวเราะตอนเขายังเป็นเด็กและทำขวดน้ำหกลงพื้น ธนพลรู้สึกอุ่นใจอย่างประหลาด ไฟนั้นไม่ได้น่ากลัวเลย มันเหมือนแสงที่บอกให้รู้ว่ามีบางอย่างกำลังจะเริ่มขึ้น
เมื่อตื่นขึ้นมา ฝนยังตกพรำอยู่ เขาลุกไปเปิดหน้าต่างรับอากาศเย็นแล้วนึกถึงแรงที่เคยมีตอนเริ่มทำงานใหม่ ๆ ความอยากลองสิ่งใหม่ ความอยากทำให้ใครสักคนยิ้มได้ มันเหมือนไฟเล็ก ๆ ที่เคยลุกอยู่ในอก และยังไม่ดับไปไหน เพียงแต่เขาลืมดูแลมันไปนานเกินไป
วันถัดมาเขาหยิบสมุดเล่มเก่าที่ยายเคยให้ไว้ออกมาเขียนแผน เขาเริ่มจากสิ่งเล็ก ๆ คือรับทำขนมไทยตามสูตรของยาย ขายให้เพื่อนบ้านก่อน ทุกเช้าเขาจุดเตาด้วยความตั้งใจ เสียงน้ำเดือดและกลิ่นหอมทำให้เขารู้สึกว่าตัวเองกำลังก้าวไปข้างหน้าทีละนิด
ความสำเร็จไม่ได้มาเร็วอย่างที่หวัง มีวันที่ลูกค้าน้อยและมีวันที่ขนมไหม้ แต่ธนพลไม่ท้อ เขานึกถึงเปลวเทียนในความฝันเสมอ ไฟที่สว่างโดยไม่ทำร้ายใคร เขาตั้งใจจะเป็นแบบนั้น คือให้ความอบอุ่นกับคนรอบตัว และปล่อยให้การเปลี่ยนแปลงค่อย ๆ มาถึงตามจังหวะของมันเอง
วันหนึ่งมีคนแปลกหน้ามาซื้อขนมแล้วบอกว่ารสชาติทำให้นึกถึงบ้านที่จากมานาน ธนพลยิ้มทั้งน้ำตา เขานึกถึงยายและเทียนในความฝันอีกครั้ง คืนนั้นเขาจุดเทียนเล่มเล็กไว้บนโต๊ะ เพื่อขอบคุณความทรงจำที่ยังคงส่องทางให้เขาเดินต่อไปอย่างมั่นใจ
เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งเพื่อความเพลิดเพลิน ตัวละครและเหตุการณ์ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลจริง
