นิยายสั้น · เรื่องแต่ง
จระเข้ในบึงเงียบ
พิมพ์ใจทำงานบัญชีอยู่ในตลาดนัดริมคลองแห่งหนึ่ง คืนหนึ่งเธอฝันว่ายืนอยู่ริมบึงใหญ่ในวัดหลังบ้านยาย น้ำนิ่งจนเห็นเงาท้องฟ้าชัดเจน มีจระเข้ตัวหนึ่งลอยอยู่เกือบจมใต้ผิวน้ำ ดวงตาสีเหลืองมองมาอย่างสงบ ไม่ขยับและไม่ส่งเสียงใด ๆ
เธอตื่นขึ้นมาพร้อมหัวใจที่เต้นเร็ว นั่งคิดอยู่บนเตียงจนแสงแดดลอดผ่านช่องม่านเข้ามา ยายเคยบอกว่าความฝันบางครั้งไม่ได้มาเล่น ๆ เหมือนเพื่อนที่คอยกระซิบให้ระวังตัว แต่ยายก็มักบอกเสมอว่าไม่ควรตัดสินใครจากสิ่งที่เห็นเพียงผิวเผิน
ที่ทำงานมีพี่คนหนึ่งชื่อเกื้อ เขาเป็นคนพูดน้อย ยิ้มเก่ง และชอบฟังทุกเรื่องที่คนอื่นคุยกันอย่างตั้งใจ บางวันเขาจะมายืนข้างโต๊ะเธอนานกว่าปกติ ถามถึงไฟล์บางไฟล์และรายการเอกสารบางชุดที่ไม่ได้เกี่ยวกับงานของเขาเลย พิมพ์ใจรู้สึกไม่สบายใจ แต่ก็ยังไม่อยากกล่าวหาใครโดยไม่มีหลักฐาน
เธอเลือกทำงานอย่างรอบคอบขึ้น ตรวจทานบัญชีของตัวเองซ้ำแล้วซ้ำอีก จดบันทึกการประชุมไว้ละเอียด และเก็บเอกสารให้เป็นระเบียบ ระหว่างนั้นเธอก็พบว่าตัวเองกล้าพูดในที่ประชุมมากขึ้น ถามคำถามที่เคยคิดอยู่ในใจแต่ไม่เคยเอ่ยออกมา และได้รับการตอบรับดีกว่าที่คิด
วันเสาร์เธอพายายไปทำบุญที่วัดเดิม ท่านเจ้าอาวาสเดินมาพูดคุยเรื่องความอดทน ท่านบอกว่าคนเรามักมองข้ามพลังที่อยู่ในตัวเอง เพราะเราชอบคิดว่าความแข็งแกร่งต้องดังหรือเห็นได้ชัด ทั้งที่บางครั้งความนิ่งและความอดทนก็เป็นกำลังที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กัน พิมพ์ใจยกมือไหว้รับพรและนึกถึงบึงในฝันขึ้นมาทันที
เธอเดินกลับมาที่ริมคลองตอนเย็น สายลมพัดเบา ๆ ผ่านต้นจามจุรี เธอคิดว่าจระเข้ในฝันอาจไม่ได้มาเพื่อให้เธอกลัว แต่มาเตือนให้เธอรู้จักสังเกตอย่างมีสติ และมาย้ำว่าเธอเองก็มีความอดทนที่ซ่อนอยู่ลึก ๆ เช่นกัน
วันต่อมาพิมพ์ใจยังคงทำงานตามปกติ เธอไม่ได้โกรธหรือเกลียดใคร เพียงตั้งใจดูแลหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด และเปิดใจพูดคุยกับหัวหน้างานอย่างตรงไปตรงมา เมื่อทุกอย่างชัดเจนขึ้น เธอก็รู้สึกโล่งใจและมีกำลังใจมากขึ้นกว่าเดิม
คืนนั้นเธอฝันอีกครั้ง คราวนี้จระเข้ยังลอยนิ่งอยู่ในบึงเหมือนเดิม แต่แสงอาทิตย์อ่อน ๆ ส่องลงมาบนผิวน้ำอย่างอบอุ่น เธอยิ้มเบา ๆ แล้วหลับต่อไปด้วยใจที่สงบและมีความหวัง
เรื่องนี้เป็นเรื่องแต่งเพื่อความเพลิดเพลิน ตัวละครและเหตุการณ์ไม่เกี่ยวข้องกับบุคคลจริง
